ویرایش

مسخره است , می دانم
اما آدم ها که می روند من تازه عاشقشان می شوم
تا هستند همانی هستند که هستند
ولی تا می روند انگار که توی خاطراتم خوبی هایشان بولد می شود

ویرایششان می کنم و با همان اسم ,تبدیلشان می کنم به چیزی که خودم می خواهم .
بعد عاشقشان می شوم. عاشق چیزی که خودم ساخته ام و لزوما آن ها نیستند
بعد می نشینم و حسرت می خورم که چرا فرصت عاشقی را از دست داده ام.
مسخره است ,می دانم
ولی هربار باز همین راه را می روم
باز عاشق می شوم.