با سمان بالاخره دل رو زدیم به دریا و دلستر با طعم قهوه رو هم امتحان کردیم. من که کلا با قهوه مشکل دارم و به نظرم چیز مزخرفی اومد. اما سمان که قهوه دوسته هم چندان راضی ببه نظر نمی اومد.
به هر حال قضیه همون چیزاییه که نبودنشون بهتر از بودنشونه. هر چند بودنشون هم اهمیتی نداره.
ما ایرانی ها حتی اگر هم بخواهیم , نمی شود که چیزی در زندگیمان باشد که سیاسی نباشد.
یعنی حسرت به دلمان مانده که بتوانیم کاری بکنیم که سیاسی نباشد.
یک جمله از مدرس بود توی کتاب های درسیمون که می گفت : " سیاست ما , عین دیانت ماست" یا برعکس! به نظرم باید می گفت : سیاست ما , عین زندگی ماست.
یعنی هر حرفی که می زنیم , راهی که می رویم , سینمایمان , مدارسمان , پزشکی و علم و حتی غذاهایمان یه ربطی به سیاست دارد.
اصلا چرا راه دور برویم بذار یه مثال ساده بزنم و خلاص.
همین "قهوه ی تلخ" که خریدنش شده راهی برای اعتراض به نظام!!
به هر حال قضیه همون چیزاییه که نبودنشون بهتر از بودنشونه. هر چند بودنشون هم اهمیتی نداره.
