هر كسي يه سازي داره توي وجودش
مثلا يكي سازش پيانوئه. هر بار كه به صداي پيانو گوش مي ده. هر بار كه انگشتاي نوازنده ، كلاويه ها رو نوازش مي كنه ، انگار داره روح اون رو نوازش مي كنه.
يكي ديگه رومي بينيد كه ساز درونش ني يه! به همون خفه اي و با همون دنياي غم
اون يكي گيتاره. تك تك ضربه هاي دست روي تارهاي گيتار ، روحش رو مي بره بالا و بالاتر
يكي سه تاره
يكي ساكسيفون!
يكي سازدهني
يكي تمبك!
يكي
يكي
يكي
ساز من اما " ويولن"ه
ويولن هميشه با من "آن كار ديگر مي كند"
اين آرشه رو كه نوازنده مي كشه روي سيم ها
انگار تك تك سيم هاي روح منه كه داره به ارتعاش در مياد
از همون اول " ويولن" براي من يك چيز ديگري بود.
از همان اول
صدايي از بالا
ساز تو چيه؟
پ.ن. :
