آخرش اين ساختمون رو به آتيش مي كشم!

ديشب يه فيلم ديدم كه براي همه ي اونايي كه از كارشون متنفرن مثل بنده!، بدجوري توصيه اش مي كنم.
از همون ابتداي فيلم كه شخصيت اصلي "پيتر" كه شباهت زيادي به "براندون فريزر" داره اما خداروشكر ، اون نيست و يك هنرپيشه ي ديگه است ، توي ترافيك گير كرده ، گوشي دستتون مياد كه قراره با فيلمي روبرو بشيد درباره ي آدم هايي كه تو موقعيت  اعصاب خردكني گير كردند و هيچ راه فراري ندارن. 
پيتر توي خطوط ترافيك گير كرده و به محض اين كه خط كناري باز مي شه مي پيچه توي اون خط اما ، خطي كه تا حالا باز بوده بسته مي شه و خط قبلي كه پيتر همين الان توش بود ، باز مي شه. و از همه مسخره تر پيرمرد توي پياده روست  كه با واكر از ماشين پيتر جلو مي زنه!
داستان ، داستان آدم هاييه كه توي موقعيت شغلي كسل كننده و بي فايده اي گير كردن و فقط به خاطر امنيت شغلي و اين مزخرفاته كه به كارشون ادامه ميدن. و خداييش وقتي به محيط كار اون ها نگاه كردم ، كلي عاشق شركت خودمون شدم !
به هر حال يه روز "پيتر" مي ره پيش يه " هيپنوتيزم درمانگر" ( عجب كلمه اي!) و ....

فيلم رو ببينيد . كمدي سياه جالبيه. شاهكار هنري نيست مطمئنا ولي براي تمدد اعصاب خوبه.
صحنه ي مورد علاقه ي من اونجاييه كه مي افتن به جون دستگاه فكس. آخ چه لذتي داره ....
فيلم كمي قديميه. مال 1999.
اسمشو يادم رفت بگم : "  Office Space"

Peter Gibbons: So I was sitting in my cubicle today, and I realized, ever since I started working, every single day of my life has been worse than the day before it. So that means that every single day that you see me, that's on the worst day of my life.

Dr. Swanson: What about today? Is today the worst day of your life?h

Peter Gibbons: Yeah.

Dr. Swanson: Wow, that's messed up.