۱۳۹۱ خرداد ۲۸, یکشنبه

روز پرتغالی

بعضی روزا هست که تو بدنت هنوز از گشت و گذار آخر هفته درد می کنه , بعد فرداش هم تعطیله , بعد هوا هم برخلاف انتظارت اونقدرها هم گرم نیست , بعد تو مانتو لیمویی ات رو پوشیدی و آدیداس مورد علاقه ات رو , بعد کارهات اونقدر زیاد شده که دیگه بی خیالش شده باشی! , بعد ناهارت رو تازه خوردی و بعد میوه ات رو هم خوردی و از سر سیری دلت یه جورایی داره می ترکه! و بعد همکارات همه مهربون شدن و بعد منتظری چایی دم بکشه تا بری و لیوانت رو پر کنی و بعد یه جمله ی قشنگ رو تازه از بلاگ اولد فشن خوندی و دکتر هم قراره یه سه-چهارروزی  بره مرخصی و بعد تو. داری ثانیه ها رو میشمری  تا زودتر امروز هم تموم شه و بری بشی تو خونه و یه کله فیلم ببینی و خلاصه
بعضی روزا کلا این مزه ای هستن. شیرین و پرتغالی :)

جیغ جیغو...

هنوز اونقدر بزرگ نشدم که وقتی می ریم توی تونل کله ام رو از شیشه نیارم بیرونو و جیغ نکشم.

و البته اونقدر بزرگ و نوستالژیک شدم که از گرفتن گوشهام خوشحال بشم!!



پ.ن.: عکس مربوط به شهرستانک - جمعه 26خرداد91

۱۳۹۱ خرداد ۱۹, جمعه

نردمیل

همیشه از تردمیل متنفر بودم . اما کارهای این روزای شرکت شده مثل دویدن روی تردمیل. هرچی می دویم به هیچ کجا نمی رسیم.
دلم یه دوی ماراتن می خواد. لااقل یه مشعلی چیزی حمل می کنیم و یه خبر خوبی می دیم و ....

۱۳۹۱ خرداد ۱۴, یکشنبه

خیال باطل یک سیاه بخت

امروز تعطیل است ؟ زهی خیال باطل . برای من سیاه بخت انگار تعطیلی های تقویم شوخی هستند . فردا هم برای ما تعطیل نیست . ای بخشکی شانس ...

۱۳۹۱ خرداد ۱۲, جمعه

پیر شده ام رفیق

امشب مهمان خاله بودیم. خاله در آپارتمانی زندگی می کند که بر روی خانه کودکی هایم ساخته شده . یک آپارتمان 10 واحدی که جای خانه ی پدری دو طبقه با حیاط بزرگش را گرفته. خاله ها سرگرم مهمانی بودند که ظرف به دست رفتیم تا از درخت حیاط کودکی هایم توت بچینیم. از آن حیاط با صفای بزرگ با تاب و الاکلنگ و جوی آب و درختان آلبالو و خرمالو و گردو , فقط یک درخت توت ناآشنا مانده بود و درخت گردویی که خیلی سال قبل پدربزرگ کاشته بود . دلم گرفت , دلم خیلی گرفت . ناجور ...
آن قدر پیر شده ام که دلم برای خاطرات کودکی و گل هایی که همبازی ام بودند بگیرد. پیر شده ام رفیق ...




پ.ن.: تصویر البته مال خانه ی این روزهای من است. خانه ای بدون خاطره , بدون کودکی...

۱۳۹۱ خرداد ۱۰, چهارشنبه

بانجی لازم

بالاخره یه روز می رم بانجی جامپینگ. به اون ضربه  فرود , به اون نهایت کشش کابل احتیاج دارم تا بقیه ی راهو واضح ببینم .

۱۳۹۱ خرداد ۸, دوشنبه




یعنی برداشتم فحش و فضیحت کشیدم به هیکل دختره همکارم , فردا هم باید برم معذرت خواهی اما تو بگو یه ذره ته دلم ناراحتم یا پشیمونم , نیستم . یعنی تا ته ته جگرم حال اومدم بس که حقش بود دختره ی ایکبیری :) 
از وقتی مدیر شدم یعنی کوفتم کرده بس که یه جوری رفتار کرده انگار حق اونو خوردم . انگار نه انگار که من جوونیمو گذاشتم پای این شرکت!!